Even opladen

Als je een kind hebt dat extra zorg nodig heeft, sta je 24 uur per dag “aan”. Altijd alert, altijd beschikbaar, altijd bezig. Dat is zwaar. En soms hebben ouders gewoon even rust nodig.

Een weekend respijt

Regelmatig vangen we kinderen op voor een weekend, zodat hun ouders even kunnen opladen. Soms zijn het kinderen met een beperking, soms kinderen uit pleeggezinnen, soms gewoon kinderen uit gezinnen die het even niet meer trekken.

Voor de ouders betekent het: even tijd voor zichzelf. Even bijkomen. Even niet hoeven nadenken over medicijnen, therapie, of de volgende afspraak. Even weer even samen zijn als stel, of gewoon uitslapen.

Voor de kinderen

En de kinderen? Die worden bij ons verwend. We knutselen, we spelen spelletjes, we bakken koekjes. Ze krijgen aandacht – echte, onverdeelde aandacht.

Mijn eigen kinderen, Sebastian en Karina, doen gewoon mee. Zij zijn inmiddels gewend aan de drukte. Als ik op negen kinderen pas, tellen we er nog twee bij op. Elf kinderen in huis is dan de nieuwe werkelijkheid.

En weet je wat mooi is? Ze vinden het leuk. Voor Karina is er niets leukers dan wanneer de baby er is. En Sebastian helpt graag mee: de box opbouwen, de kinderwagen duwen, een spelletje doen.

Het snijdt aan twee kanten

Zo snijdt het mes aan twee kanten: ik kan de gezinnen helpen, en mijn kinderen leren er veel van. Ze leren delen, ze leren omgaan met kinderen die anders zijn, ze leren dat wat wij hebben niet vanzelfsprekend is.

We zijn niet rijk, verre van dat, maar ik denk wel dat ze een rijk leven hebben.

Hulp die echt helpt

Respijtzorg klinkt misschien niet zo spectaculair als het uitdelen van voedselpakketten of het bouwen van een huis. Maar voor de gezinnen die het ontvangen, maakt het een wereld van verschil.

Even kunnen ademhalen. Even weer energie opdoen. Om daarna weer verder te kunnen.

Dat is wat we bieden. En dat is wat we kunnen doen dankzij de steun die we krijgen.